Korzystając z tej witryny, zgadzasz się na korzystanie z plików cookie. Możesz zmienić ustawienia dotyczące plików cookie w dowolnym momencie, a także dowiedzieć się więcej na ich temat
Akceptuj

Działałność kompozytorska

Piotr Damasiewicz jako kompozytor i instrumentalista reprezentował Polskę na europejskich platformach muzycznych: JazzPlaysEurope 2010, European Jazz Network oraz Take Five European Project 2013.

Do najbardziej znaczących dzieł orkiestrowych artysty należą m.in.: Hadrons na kwintet smyczkowy i zespół jazzowy zamówiona przez festiwal Jazztopad, Suita 29 napisana na Światowe Dni Jazzu dla Dwójki – Programu Drugiego Polskiego Radia, Kompozycja na 27 improwizatorów w ramach finału platformy Melting Pot (Jazztopad) we Wrocławiu oraz oparta na delfickich sentencjach kompozycja Some Kind Of Greek Story zamówiona przez Casa da Música w Porto. Oprócz utworów orkiestrowych, kameralnych i solowych Damasiewicz tworzy też muzykę teatralną i filmową. Jest autorem muzyki do spektakli Anioły i Manifest oraz ścieżki dźwiękowej do filmu Zapach Lwowa. Jest współkompozytorem jazzowego hymnu europejskiego na 25-lecie organizacji European Jazz Network. Jako kompozytor i aranżer współpracuje również z sekcją edukacyjną Narodowego Forum Muzyki. Laureat konkursu kompozytorskiego im. Krzysztofa Komedy.

Przykłady działalności kompozytorskiej

Suita 29

Kompozycja napisana na Dzień Jazzu: Power of the Horns w Studiu im. W. Lutosławskiego, prawykonanie 30 kwietnia 2015 r., Studio Koncertowe Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego

Piotr Damasiewicz przygotował na potrzebę koncertu kompozycję pt. „Suita 29”, która operowała zupełnie inną poetyką niż żywiołowy, soczysty, wręcz agresywny „Alaman”. Tym razem muzycy okiełznali partyturą o wiele mniej bazującą na energetycznym potencjale dużego składu. „Suita 29” zasadzała się głównie na rozgrywaniu dźwięku w podzespołach, w mniejszych składach kolejno podejmujących wątek. Sam Damasiewicz występował na scenie przede wszystkim w roli dyrygenta, reżysera spektaklu, który chwyta za instrument jedynie od czasu do czasu. Podobne rozwiązanie było dość ryzykownym, choć odważnym posunięciem – z całą pewnością duża część słuchaczy znających PotH z albumu musiała być zaskoczona, żeby nie powiedzieć rozczarowana takim scenariuszem występu. Rezultatem był co prawda „power”, lecz budowany miarowo, oscylujący pomiędzy poszczególnymi sekcjami, ale bardzo rzadko wybuchający pełnią kolektywnej moc.

Krzysztof Karol Wójcik

Czytaj więcej

Greekstory

Kompozycja na zamówienie Casa da Música. Światowa premiera podczas Casa da Música Porto 2018

Polsko-portugalska Orkiestra Improwizatorów to specjalny projekt na zamówienie Casa da Música, który skupiał polski free jazzowy zespół Power of the Horns i wybitnych muzyków portugalskich. Zbliżeni do historycznych orkiestr i kreatywnych muzyków, takich jak Sun Ra Arkestra i Art Ensemble z Chicago, Power of the Horns nieustannie poszukują nowych możliwości w muzyce zespołowej. Na ten koncert trębacz Piotr Damasiewicz stworzył muzykę inspirowaną portugalskim jazzem, zaprosił Red Trio do stworzenia sekcji rytmicznej wraz z polskimi muzykami. To artystyczne wyzwanie i niezapomniany koncert, który stworzył most między dwiema różnymi kulturami muzycznymi.

Czytaj więcej

Hadrons

Kompozycja na zamówienie Jazztopad, premiera podczas festiwalu Jazztopad w 2008 r., Filharmonia Wrocławska

Utwór łączy w sobie kameralistykę nawiązującą do klasyków XX w. z brzmieniem współczesnego kwintetu jazzowego. Założeniem połączenia orkiestry kameralnej z jazzową sekcją rytmiczną i trzema instrumentami dętymi było stworzenie zwartej całości pod względem ekspresji i brzmienia między stałą, skomponowaną strukturą orkiestry a warstwą improwizowaną zespołu jazzowego.

Tytułowe Hadrony, to wynik fascynacji Damasiewicza fizyką kwantową. Struktura poszczególnych utworów, jak i całości materiału muzycznego, jest próbą znalezienia zależności między reakcjami cząsteczek i ich wzajemnych oddziaływań, a improwizującymi muzykami.

Czytaj więcej

Anioły

Kompozycja na zamówienie, Teatr Prawdziwy, premiera na wrocławskim Rynku, 1997, wykonanie Piotr Damasiewicz i Stefan Gąsieniec

Manifest

Otwarta improwizacja/kompozycja do monodramu, premiera Teatr Kormorany, reż. A. Pietrucka, wykonanie Piotra Damasiewicz, ruch i taniec Ewa Staroń

Zapach Lwowa

Ścieżkę dźwiękową do filmu „Zapach Lwowa” w reż. G. Korczaka stworzył Art Meetings Orchestra, grupa powołana przez Piotra Damasiewicza. Polsko-ukraiński ansambl wystąpił we Lwowie z niezwykłym koncertem, 2013 r.

L a S Dam

Utwór na wiolonczelę solo, wykonanie Sylwia Kessels, Viersen 2007 Niemcy

Kompozycja

Kompozycja na 27 improwizatorów, kompozycja na zamówienie Jazztopad, na Światowe Dni Jazzu, premiera 2016, NFM

25-lecie European Jazz Network

25-lecie European Jazz Network, jedna z części hymnu jazzowego na zamówienie European Jazz Network, Premiera: Teatr Petruccelli, Bari

Cykl utworów edukacyjnych

Cykl utworów edukacyjnych dla Narodowego Forum Muzyki, 2013/2019

Utwory kameralne

Syntezy, utwór do filmu promocyjnego książki o malarstwie Andrzeja Mazura

Temple (Mnemotaksja 2006)
Zarys Szczęścia 1998
Krople 1998
Polska 2014
Psalm for William Parker 2013
Troid 2012
Botswana 2000
Alaman 2000
Szczecin 2014
Man on the railway track 2008
ŻUKI 2003
God’s Will 2008
Pharah 1999
Buenos Ires 2006

Back to the silent 2008
Ciagle Myśląc 1999
Puzzle 1999
Mnemotaksja 2006
Imp 2006
012 P. D. QUARTET 2004
Heya mota teya damas orchestra
Sześciu w jednym płaszczu damas orchestra
Ventus IMP / Blask 2004
VITAE Imp
Ignis imp

Czytaj więcej

Cykl utworów edukacyjnych

Fale (Kameralny utwór na kwartet dęty) NFM sekcja edukacyjna
Orient (Kameralny utwór na kwartet dęty) NFM sekcja edukacyjna
Krople (kameralny utwór na kwartet dęty) NFM sekcja edukacyjna

Czytaj więcej
Działałność kompozytorska
Działałność kompozytorska

Hangar Musics

W przypadku płyty Hangar Musics istotny był sposób wydobywania dźwięku.

Podstawą do tworzenia muzyki i konceptu całości albumu „Kategorium” były rzeźby i instalacje oraz przestrzeń galerii będąca integralną częścią Stara Kopalnia – Centrum Nauki i Sztuki w Wałbrzychu.

W przypadku „Kategorium” te dźwięki, ta muzyka wymykają się możliwościom oceny.

Chcąc się z „Kategorium” zmierzyć, musisz mu oddać całego siebie, cały swój czas, w innym razie popełnisz mord z premedytacją.

Włącz, posłuchaj i stwórz własną historię!

Michał Dybaczewski (JazzPress)

Hangar Musics to eksperymentalny projekt awangardowy, który wykorzystuje interwencję przestrzeni industrialnych, tworząc kompozycje łączące wizualizacje i dźwięki z architekturą miejsca.

W skład grupy wchodzą Piotr Damasiewicz oraz Emilio Gordoa.

W maju 2021 w ramach inicjatywy wydawniczej L.A.S. listening and sounding odbyła się premiera płyty Hangar Musics „Kategorium”.

Album „Kategorium” powstał dzięki współpracy artystów sztuk wizualnych i muzyków. Jest pokłosiem wystawy, podczas której polsko-słowacka grupa artystyczna – Marcin Berdyszak, Radek Ślany, Patrik Kovacovsky i Kata Kissoczy – nawiązując do filozofii Immanuela Kanta dokonała interpretacji kategorii ilości, jedności, wielości i ogółu. Artyści odnieśli się do bogatego i niezwykłego potencjału przestrzennego Starej Kopalni w Wałbrzychu.

Wystawie towarzyszył koncert Piotra Damasiewicza i Emilio Gordoa. Materiał z występu, wraz z nagranymi samplami rzeźb stały się bazą do powstania albumu. Piotr Damasiewicz i Emilio Gordoa nawiązali do tego samego problemu co artyści wizualni, zaś suma ich refleksji doprowadziła do powstania niezwykłego fenomenu muzycznego.

Podstawą do tworzenia muzyki i konceptu całości były rzeźby i instalacje oraz przestrzeń galerii będąca integralną częścią Starej Kopalni w Wałbrzychu. Poza zastanymi obiektami użyto również instrumentów muzycznych – trąbki i wibrafonu, które dopełniły dzieła. Dzięki temu stworzono muzyczną myśl, „zrodzoną” pośród industrialnego transu.

Skład

Piotr Damasiewicz – trąbka, obiekty instalacji artystycznej
Emilio Gordoa – wibrafon, elektronika, obiekty instalacji artystycznej

Dyskografia

Hangar Musics
Kategorium, L.A.S., 2021, CD/LP

Hangar Musics
Hangar Musics

Into The Roots

W tym szaleństwie jest metoda, której nie można nauczyć się, ani wytworzyć jedynie poprzez symbiozę jazzu z innymi elementami, wywodzącymi się z folku i muzyki świata.

Łukasz Dębowski (polskapłyta/polskamuzyka)

Jasna cholera, tak grałby Don Cherry, gdyby żył w Polsce, a dokładniej w Suchej Beskidzkiej.
Damasiewicz mając u boku kapele ludowe, dokonał sztuki niebagatelnej: z wzajemnego przenikania się światów stworzył jeden organizm, tak jednorodny, że doprawdy nie wiadomo, jaka siła jest tą dominującą.

Michał Dybaczewski (JazzPress)

Geneza projektu

Genezę Piotr Damasiewicz – Into the Roots należy podejmować w dwóch wiodących wymiarach, zdefiniowanych w samej nazwie projektu.

Etniczność i naturalna ekspresja, kontekst miejsca, jego ducha i specyfiki kulturowej – to elementy niezbędne do zrozumienia specyfiki powstania projektu Into the Roots.

Można przywoływać fakty dotyczące istotnych wydarzeń dla Into the Roots i tym samym klasyfikować je jako momenty, kiedy wszystko się zaczęło. Problem w tym, że to dość umowny rodzaj chronologii. Oficjalne powołanie do życia Into the Roots miało miejsce w Norwegii. Już w pierwszej chwili było powrotem do korzeni, bowiem cały bagaż improwizacji, rdzennego feelingu i groove wynikał z nastroju i postawy artystycznej Piotra Damasiewicza oraz Zbigniewa Kozery i Pawła Szpury na długo przed tym etapem. Słuszniej zatem mówić na temat niezwykłej genezy poza czasem, w sensie początku czy końca, gdzie miejsce oddziałuje na muzyków, którzy się w nim znajdują. Na połączenie muzyczne w tym trio również zdecydowanie wpłynął fakt wspólnej fascynacji muzyką afrykańską oraz doświadczenia z Czarnym Lądem. Zarówno Zbyszek i Paweł, jak i Piotr Damasiewicz byli świeżo po muzycznych podróżach w Tanzanii, Zanzibarze i Maroku.

W pasterskim klimacie fiordów Stavanger dzięki Monice Cichockiej Piotr Damasiewicz gra z Into the Roots pierwszy koncert w duchu aliansu awangardy i etniczności. Brzmienie dzwonków, odgłosów owiec i wiejący wiatr okazują się analogią improwizacji i nieokreślonego kształtu piękna, które praktycznie od zawsze tak bliskie jest Piotrowi Damasiewiczowi. Dla niego unikalność wynika z rdzenności tego co w głębii. Miejsca, w których można jej doświadczyć bardzo szybko stają się dla niego szczególne, i tak jest w przypadku Suchej Beskidzkiej. Znamienną dla Into the Roots Suchą Beskidzką Piotr Damasiewicz odwiedził pierwszy raz wiele lat temu, w 2006 r.:

„Studiowałem wtedy jeszcze w Katowicach. Koledzy, którzy już byli w Suchej opowiedzieli mi o Cofeina Jazz Cafe i polecali ten klub. Nie mylili się. Od dawna panowała w nim wspaniała atmosfera. Wówczas jeszcze prowadził ją Bogdan Fałowski, założyciel. Dzisiaj Cofeina Jazz Cafe idzie za ciosem i jest już nie tylko kawiarnią i klubem jazzowym, ale też i miejscem dla sztuki oraz organizatorem wydarzeń artystycznych”.

Piotr Damasiewicz szybko poznał mieszkającego na Śpiwlach Wiesława Francuza, dla przyjaciół „Vinczu”, który w gronie przyjaciół ma muzyków z całego świata.

„Gościł nas i szybko się zaprzyjaźniliśmy. Dbał, by niczego nam nie brakowało. Spotykałem u Vincza muzyków jazzowych, folkowych, grywałem z muzykami z powiatu suskiego. Uczyłem się od nich melodii ludowych, a oni się osłuchiwali w jazzie. Zamarzyła mi się wtedy płyta, która łączyłaby jazz z góralszczyzną, klimatem pasterskim”. Pomysł doczekał się realizacji. Muzycy spotkali się w domu dziadka Wiesława Francuza, a obecnie jego przyjaciółki Kasi Wysoczyńskiej i zarejestrowali materiał. Wśród nich był suszanin Jan Ryt, który zagrał na dudach i fujarce. – „Na płycie słychać po trochu Norwegię, Afrykę w tym Maroko i Tanzanię oraz polskie góry” – mówi Piotr Damasiewicz. Z racji tego, że płytę nagrano na Śpiwlach, to i taką nazwę otrzymała. Zawarte na niej utwory są prezentowane przez rozgłośnie radiowe, a płyta ta została wybrana płytą roku przez słuchaczy i czytelników RadiaJazz.fm i Jazzpressu. Piotr Damasiewicz poznawał coraz więcej muzyków z Suchej Beskidzkiej należących do miejscowych kapel góralskich, między innymi na wspólnym kolędowaniu u Pana Stanisława – jednego z mentorów i opiekunów muzycznych w tym regionie. Tak poznał się z siostrami: Natalią, Kamilą i Alicją Krzeszowiak oraz z rodziną Rytów – Janem, Pawłem i Krzysztofem, czyli muzykami Zespołu Regionalnego Ziemia Suska i Kapeli Mała Ziemia Suska.

„Kiedy już było po wydaniu »Śpiwli«, poczułem, że czas na poszerzenie brzmienia i sięgnięcie głębiej w etniczny i folkowy wymiar muzyczny. Idąc dalej, na rozszerzenie składu o śpiew i instrumenty smyczkowe oraz wprowadzenie więcej treści muzycznej, która nie będzie już tylko dodatkiem, ale w dużej mierze punktem wyjścia, elementem składowym całości. Tak powstał podwójny album »Watra«. Chciałem odnieść się do tradycji muzykowania w chacie góralskiej, tak jak to się tradycyjnie odbywa i połączyć to z klubem jazzowym, gdzie również jamowanie jest jego naturalną częścią. Muzyka z okolic Babiej Góry została połączona z jazzem i dźwiękami świata, które towarzyszyły mi podczas wieloletnich podróży”.

Czytaj więcej

Ziemia Suska

Siostry Natalia, Kamila i Alicja Krzeszowiak oraz Paweł i Krzysztof Ryt należą do Zespołu Regionalnego Ziemia Suska.

Zespół Regionalny ,,Ziemia Suska’’ powstał w 2005 r., działa przy Centrum Kultury w Suchej Beskidzkiej. Skupia około 30 osób, miłośników regionalnego tańca i śpiewu. Kierownikiem organizacyjnym jest Jacek Master, natomiast artystycznym – Bernadeta Ryt. Zespół prezentuje folklor Górali Babiogórskich, kultywuje śpiew, obrzędy i tradycje miejscowe. Wykonuje pieśni babiogórskie, wykorzystuje w programach tańce z tego regionu. W skład zespołu wchodzi również tradycyjna kapela góralska. Zespół zawiera w swoich programach, dawne, miejscowe, żywiołowe tańce. Grupa męska zespołu przedstawia również popisy sprawności w „Hajduku”. Zespół bierze udział we wszystkich imprezach lokalnych na terenie miasta Sucha Beskidzka, jak i powiatu suskiego. Jest laureatem licznych nagród i wyróżnień w krajowych konkursach i festiwalach. Występował także w wielu miastach w Polsce oraz za granicą.

Jan i Paweł Ryt to bracia należący do Kapeli Mała Ziemia Suska. Kapela ta została założona w 2006 r., działa przy Centrum Kultury i Filmu w Suchej Beskidzkiej. Kierownikiem kapeli jest Stanisław Kubasiak. Wszyscy muzykanci pochodzą z Suchej Beskidzkiej. Kapela składa się z 8 członków i prezentuje folklor Górali Babiogórskich, grając na instrumentach tradycyjnych – trąbita, skrzypce, basy, kontrabas, dudy, heligonka, okaryna, piszczałka. Kapela kultywuje obrzędy miejscowe, podtrzymuje tradycje dudziarskie regionu. Poszukuje starych zapomnianych nut. Aktywnie bierze udział w życiu miasta. W swoim dorobku ma ponad 600 występów na różnego rodzaju scenach w kraju i poza jego granicami. Kapela ,,Mała Ziemia Suska’’ jest laureatem wielu konkursów i festiwali folklorystycznych ogólnopolskich i międzynarodowych.

Muzyków łączą więzy rodzinne: sekcję muzyczną stanowią ojciec i synowie, siostry są wokalistkami. Łączy ich zamiłowanie do muzyki góralskiej, tradycji oraz podróży. Krzysztof od wielu lat uczestniczył w muzycznych spotkaniach organizowanych przez Wiesława Francuza – dla przyjaciół ,,Vinczu’’ na osiedlu Śpiwle, gdzie można było spotkać muzyków z całego świata, w tym Piotra Damasiewicza. Do wspólnych spotkań ojciec namówił także synów, czego owocem była późniejsza współpraca muzyczna Jana Ryta – dudziarza z Kapeli Mała Ziemia Suska – z trio ,,Into the Roots’’ i nagranie płyty ,,Śpiwle’’. W kolejnych nagraniach uczestniczyli Krzysztof i Paweł Ryt.

Siostry, tak jak Piotr Damasiewicz, odbyły pielgrzymkę Drogą św. Jakuba w 2019 r. docierając do Santiago de Compostela pod koniec września. Piotr był wówczas jeszcze w czasie wędrówki do celu, kończąc pielgrzymkę w listopadzie. Ich drogi wtedy nie połączyły się, jednak kilka miesięcy później, w marcu, wokalistki uczestniczyły w koncercie Piotra Damasiewicza, inspirowanym pielgrzymką. Wspominały, że słuchając wariacji na trąbce poczuły się dokładnie tak jak na szlaku.

Zafascynowane twórczością muzyka jazzowego chętnie przystały na propozycję stworzenia wspólnych nagrań utworów w klimacie etnojazzu, wraz z kapelą prezentując folklor z regionu Podbabiogórza.

Czytaj więcej

Cofeina Jazz Cafe

to miejsce zrodzone z pasji do piękna, wyjątkowego wina, aromatycznej kawy oraz niebanalnego, awangardowego, ale i też klasycznego jazzu. Założyciele Bogusław i Dagmara Fałowscy od początku działalności mieli swoją zdefiniowaną i niesamowitą wizję. Po niemal dwóch latach remontu mieszkania w starej kamienicy, na Rynku w Suchej Beskidzkiej, 1 maja 2006 r. spełnili swoje marzenie o kawiarni innej niż wszystkie, gdzie jazz przesiąknięty był zapachem świeżo parzonej kawy, a rozmowy przy kieliszku wina o sztuce i kulturze wypełniały każdy wieczór.

Z miłości do jazzu zrodził się również pomysł koncertów na żywo, w kawiarnianej, nietuzinkowej przestrzeni. Niezwykła akustyka oraz klimat wprowadzony przez właścicieli-pasjonatów przyciągały kolejnych muzyków, którzy czuli się w tym miejscu szczególnie doceniani.

Światła świec, krzesła przytulone przy okrągłych stolikach, z widzami wpatrzonymi w artystów i pochłoniętymi dźwiękami muzyki sprawiały, że koncerty w tym miejscu były równie niesamowite dla widowni, jak i dla samych muzyków. Sprawiało to, iż o Cofeinie stało się głośno w jazzowym świecie.

Wszystko to, co wypełniało serca właścicieli, zostało przekazane również wszystkim goszczącym w tym miejscu.

Powstał jeden organizm z bijącym w rytm jazzu sercem.

Po wielu występach muzyków światowej klasy, swoją drogę do Cofeiny odnalazł również Piotr Damasiewicz, który przekraczając próg tego miejsca poczuł się jego częścią. Uczucie zostało odwzajemnione i muzyczna więź jest pielęgnowana do dnia dzisiejszego.

Miejsce to było zawsze i jest współtworzone przez pracowników kawiarni, którzy całą duszą byli zaangażowani i nie pozwalali na wygaśnięcie magii. Barmanki w krytycznych momentach stawały się właścicielkami i kontynuowały idee. Przyjaźnie zza baru przekształcały się w kolejne projekty. Konsekwencja działań Alicji Klimowskiej, której jazz grał w głowie od dziecka, pozwoliła na zaszczepienie miłości do muzyki także Sylwii Pająk, która miejsce to prowadzi do dziś, jako trzecia właścicielka. Młoda i ambitna Sylwia Pająk wykorzystując przetarte szlaki rozwija działalność lokalu. Z miłości do miejsca i muzycznych doznań, od koncertów, w których uczestniczyła jako gość przeszła do organizacji festiwali oraz wydarzeń artystycznych pod patronatem kawiarni, w których również wspiera ją Piotr Damasiewicz.

Miejsce to jest przyjazną przystanią dla ludzi, którym kontakt ze sztuką, muzyką i pięknem samym w sobie jest niezbędny. Pozwala się im tu być, doświadczać, czuć i dzielić się tym, co w duszy gra z innym człowiekiem.

Nie widać końca tej historii i jeszcze wiele pasjonujących akapitów napisze przyszłość.

Czytaj więcej
Skład

Piotr Damasiewicz – trąbka, harmonium, perkusjonalia, głos

Zbigniew Kozera – kontrabas, guimbri
Paweł Szpura – perkusja, bęben ramowy
Jan Ryt z Kapeli – dudy, piszczałka

na płycie “Watra” do zespołu dołączyli:
Alicja Krzeszowiak – wokal
Kamila Krzeszowiak – wokal
Natalia Krzeszowiak – wokal
Krzysztof Ryt – altówka pięciostrunowa
Paweł Ryt – skrzypce sekund, wokal

Dyskografia

Piotr Damasiewicz Into The Roots
Watra, L.A.S., 2021, CD

Piotr Damasiewicz Into The Roots
Śpiwle, L.A.S., 2020, CD/LP

Into The Roots
Into The Roots

Power of the Horns

Dzikie, ekstatyczne, ekstremalnie trudne technicznie solówki przeplatane zespołowymi improwizacjami wielokrotnie przekraczały granicę maksimum, przesuwając ją w nieskończoność. Istnieje prawdopodobieństwo, że gdyby zagrali o jeden numer więcej, potęga POWER OF THE HORNS zmiotła by „Gugalander” z powierzchni katowickiej ziemi.

Agata Trzepierczyńska

Power Of The Horns, jak mówią niektórzy, jest „wielopostaciową grupą jazzową”, której skład ulegał zmianie, ale idea była jednorodna.

Założycielom i członkom przyświeca jednoczenie się muzyków z różnych zakątków sceny jazzowej. Tworzenie wyjątkowych połączeń okraszonych ciekawym kolorytem i niespotykaną ekspresją, a do tego spędzanie czasu w muzycznym gronie!

Historia

Formacja Power Of The Horns powstała w Katowicach w 2007 r. Powołana przez Piotra Damasiewicza, trębacza, kompozytora i lidera grupy, początkowo istniała pod nazwą Damas Ensemble Power Of The Horns lub zamiennie – Piotr Damas Damasiewicz Ensemble Power Of The Horns.

Powstanie grupy było zainspirowane wspólnym koncertem urodzinowym Piotra Damasiewicza i Michała Treli, 10 kwietnia 2006 r., w klubie Szepty we Wrocławiu, gdzie do wspólnego występu zostali zaproszeni muzycy z wrocławskiego środowiska jazzowego. Utworem przewodnim był temat „Odwalla” Roscoe Mitchella. I to tam wyłoniła się idea wspólnego muzykowania i tym samym jednoczenia się muzyków z różnych zakątków ówczesnej sceny jazzowej. Nie mniej ważny dla lidera był też przy okazji wymiar socjologiczny takich spotkań, gdzie muzycy z różnych bandów i ekip mieli okazję podzielić się swoim muzycznym doświadczeniem lub po prostu spędzić czas na wspólnym graniu. Damasiewicz skupiał głównie muzyków ze środowiska studenckiego katowickiej i wrocławskiej uczelni, do których to uczęszczał.

Po tym jak Damasiewicz przeniósł się do Katowic w związku ze studiami na tamtejszym wydziale jazzu skupił swoją działalność koncertową wokół ówcześnie istniejącego klubu jazzowego „Geneza”.

To tam nastąpiły pierwsze odsłony ukształtowanego pod względem kompozycji i konceptu zespołu, grającego w tamtym czasie jeszcze pod nazwą Piotr Damasiewicz Ensemble POTH.

Pierwszym profesjonalnym owocem pracy nad bandem, po kilku klubowych koncertach, było wystąpienie na Śląskim Festiwalu Jazzowym w 2007 r. W kolejnych latach zespół miał swoje kolejne klubowe odsłony, nieustannie kultywując ideę łączenia muzyków z różnych środowisk, w tym z gościnnym wystąpieniem (25 osób na jednej scenie) znakomitej saksofonistki Lotte Anker. Swoją pierwszą profesjonalną trasę koncertową, zaliczając znane kluby i festiwale takie jak Spatif w Sopocie czy Ars Musica Festival w Brukseli, miał w roku 2011, gdzie wystąpił w ośmioosobowym składzie.

Czytaj więcej

Zespół i historia powstawania albumów

Od tego momentu stała składowa bandu to pięć instrumentów dętych: Maciej Obara, Adam Pindur, Paweł Niewiadomski, Marek Pospieszalski i lider na trąbce. Natomiast inni muzycy zapraszani byli do poszczególnych odsłon zespołu jako goście specjalni, zgodnie z pierwotną inicjatywą lidera. W wyniku swojej wzmożonej aktywności zespół wzbudzał coraz większe zainteresowanie środowiska jazzowego i tak doszło do pierwszego profesjonalnego nagrania koncertowego w 2012 r. podczas Katowice JazzArt Festival, gdzie Damasiewicz skorzystał z możliwości zagrania w dużym składzie z fortepianem (12 osób). Na poczet nagrania zespół wystąpił pod skróconą nazwą „Power Of The Horns”, a tytuł płyty to „Alaman”. Album ukazał się nakładem wydawnictwa For Tune, które zostało utworzone właśnie, by nagrać album „Alaman”. Za sterami ówcześnie nowo powstałej wytwórni byli współzałożyciele Witold Zinczuk – właściciel oraz inicjator i współzałożyciel – Jarosław Polit. Dzięki temu nagraniu, zespół stał się rozpoznawalną marką w polskim środowisku jazzowym, a kolejnymi jej sukcesami były już koncerty na dużych scenach jazzowych, m.in. Warsaw Summer Jazz Days czy Jazz Jamboree (2017 r.), gdzie miał okazję występować ze znakomitymi muzykami, jak James Carter.

W 2019 r. ukazał się album „Polska”. Słychać tu nie tylko Komedę i Stańko, ale również Bałtyk, Tatry, a nawet kopalnie węgla w Katowicach. Odnaleźć można narodowy romantyzm, fortepianowe rozmarzenie (Dominik Wania) oraz dobrze rozumianą słowiańską fantazję, a całość rozpoczyna się skupieniem znanym z hejnału z Wieży Mariackiej.

Damasiewicz zadedykował swoje utwory postaciom polskiego jazzu:
Tomaszowi Stańce, Krzysztofowi Komedzie, Tomaszowi Szukalskiemu, Piotrowi
Wojtasikowi.

Napisał specjalnie na tę okazję dwa utwory, a kolejne dwa to już istniejące
kompozycje. „Psalm For William Parker” był już zagrany na pierwszej płycie zespołu. Na płycie „Alaman” utwór ten nagrany był w rozszerzonej o fragment otwartej improwizacji, koncertowej, dwukrotnie dłuższej wersji. Na albumie „Polska” zagrany jest w zwartej formie z intro Dominika Wani w nieustającym groovie do samego końca.

Druga już istniejąca wcześniej kompozycja to „Polska”. Tytułowy utwór, napisany na uroczysty koncert, który odbył się podczas gali otwarcia festiwalu „Homage a Krzysztof Kieślowski” w 2014 r. w Sokołowsku, podczas którego w jego pierwszej części jako Piotr Damasiewicz Quartet „Mnemotkasja” wraz z Gerardem Lebikiem, Wojciechem Romanowskim, Zbigniewem Kozerą powstał muzyczny dialog z Krzysztofem Knittlem i Jerzym Stuhrem podczas odczytu fragmentów scenopisu filmu „Amator”.

Dwa nowe utwory zostały stworzone między Norwegią a Polską, gdzie w tamtym czasie Piotr Damasiewicz przebywał. Repertuar ten to pewna synteza tego co najbardziej wpłynęło na obraz jazzu towarzyszący artyście w słuchowym wzrastaniu jako muzyka jazzowego.

Nagranie zbiegło się ze szczególnym czasem. W wyniku dostępności jedynej daty dla wszystkich muzyków wybrano przełom 31 lipca i 1 sierpnia. Czyli w przeddzień i rocznicę Wybuchu Powstania Warszawskiego.

Ponadto atmosferę szczególności i tym samym powagi czasu dodatkowo podkreśliły wydarzenia poprzedzające nagrania. Był to okres bardzo przejmujący, ponieważ odeszło kilka osób bliskich muzycznie i personalnie. Odszedł wielki mistrz, Tomasz Stańko, któremu przecież dedykowano po części tą sesję. Odeszli również inni ważni muzycy i ludzie związani z jazzem: Kora, Grzegorz Grzyb, Marek Karewicz. Nie dało się przejść obojętnie wobec wszystkich tych złożoności wokół tego nagrania. Gdzieś pomiędzy przejęciem i adrenaliną związaną z całym przedsięwzięciem realizacji nagrania, zadumą, odnoszono wrażenie, że cały klimat nagrania stał się w pewnym sensie podniosły i wyjątkowy. Założony kontekst muzyczny albumu oraz szereg tych wszystkich opisanych wyżej wydarzeń wyniósł muzyków na szczególny wymiar emocjonalny, z którym musiano się zmierzyć. Dodatkowo właśnie w święto pamiętnego dla Polski dnia dotyczącego wolności i walki, jak również odczuwanej nostalgii i nadziei, gdy dźwięk syren zatrzymywał na chwilę Warszawę, kończono pomału sesję nagraniową.

Czytaj więcej
Skład

Muzycy występujący gościnnie w składzie Power of the Horns na przestrzeni 10 lat:

Trąbki
Artur Majewski, Piotr Schmidt, Klaudiusz Kłosek, Adam Milwiw Baron, Daniel Orlikowski, Kuba Skowroński, Jakub Kurek, Dawid Frydryk, Dominik Gawroński, Oskar Torok, Jakub Waszczeniuk, Emil Miszk

Saksofony
Maciej Obara, Gerard Lebik, Marek Pospieszalski, Jarosław Bothur, Marcin Kaletka, Przemysław Florczak, Olaf Węgier, Sławomir Franasowicz, Adam Pindur, Piotr Łyszkiewicz, Jakub Skowroński, Dariusz Rubinowski, Władysław Kosendiak, Jakub Klemensiewicz, Maciej Kądziela, Pedro Sousa.

Puzony
Paweł Niewiadomski, Michał Tomaszczyk, Marcin Muras, Michał Polcyn, Konstanty Janiak,

Tuba
Grzegorz Pastuszka

Fortepian
Dominik Wania, Grzegorz Tarwid, Bogusław Kaczmar, Jakub Sokołowski, Joanna Duda, Michał Wierba,

Kontrabas
Maksymilian Mucha, Jakub Mielcarek, Marcin Jadach, Michał Jaros, Maciej Garbowski, Andrzej Zielak, Michał Kapczuk, Zbigniew Kozera, Jakub Cywiński, Marcin Jadach, Ksawery Wójciński, Łukasz Borowiecki, Rasti Uhrik

Perkusja
Michał Bryndal, Dawid Fortuna, Krzysztof Dziedzic, Krzysztof Gradziuk, Sebastian Kuchczyński, Paweł Żejmo, Wojciech Romanowski, Michał Trela, Gabriel Ferrandini, Samuel Hall, Jakub Janicki

Perkusjonalia
Tomas Sanchez, Wiktor Golc, Wojciech Pęczek, Damian Siuta, Abdoulaye Badji

Goście specjalni
James Carter, Lotte Anker, Anna Karwan, Zdzisław Piernik

Goście specjalni- taniec
Aneta Sztacheta, Norah McGettingen

Dyskografia

Piotr Damasiewicz & Power of the Horns Ensemble
Polska, Astigmatic Records, 2019, CD/LP

Power Of The Horns
Alaman, For Tune, 2013, CD

Media o projekcie

culture.pl
jazzpress.pl
jazz.pl
www.polityka.pl
www.nowamuzyka.pl
esensja.pl

Zobacz / posłuchaj

Bandcamp
Bandcamp
Youtube
Spotify

Power of the Horns
Power of the Horns

veNN circles

Chociaż jest to muzyka pozornie posiadająca wszystkie cechy tzw. trudnej i awangardowej, to wejście w eksperymentalne soniczne światy Lebika, Damasiewicza i Ferrandiniego nie wymaga od słuchacza wcale tak wielkiego wysiłku, a jedynie chęci podjęcia ryzyka, wyzbycia się oczekiwań i skupienia na dźwiękach. W pewnym momencie, zupełnie niepostrzeżenie veNN circles odwzajemnia otwartość i wówczas prezentuje zupełnie zdumiewające pomysły na to, czym może być dzisiaj muzyka improwizowana. Obcowanie z tym albumem to naprawdę wyjątkowe doświadczenie, które zalecam wszystkim szukającym w muzyce radykalnego i odświeżającego podejścia do dźwięku.

Krzysztof Wójcik, PopupMusic

veNN vircles to elektroakustyczny projekt improwizowany, powołany przez Gerarda Lebika i Piotra Damasiewicza, nawiązujący do gatunków z pogranicza European Free Improvisation oraz szeroko rozumianego Live Electronics. Inspiracją dla projektu są działania AMM-British Free Improvisation Group tworzonej przez Evana Parkera czy Eddiego Prevosta oraz styl określany mianem Electroacoustic improvisation (EAI), reprezentowany przez takich twórców jak Keith Rowe czy Otomo Yoshihide. W muzyce veNN circles usłyszeć można też wyraźny wpływ szkoły Experimental Electrocoustic Mortona Feldmana i koncepcję Musique Concrete Pierrea Schaeffera. Dwa rozbudowane zestawy perkusyjne, instrumenty z grupy idiofonów, preparowany fortepian, elektronika, generatory fal oraz instrumenty dęte są podstawą elektroakustycznej improwizacji.

Projekt rozgrywany jest w różnych składach. Nosi znamiona performance’u, jak i koncertu.

Skład

Piotr Damasiewicz – trąbka
Gerard Lebik – saksofon
Jakub Cywiński – kontrabas
Gabriel Ferrandini – perkusja

Dyskografia

veNN Circles
Bocian, 2014, CD

veNN Circles, Marek Brandt
Tuple BDTA / Zopan Records, 2013, CDr

veNN circles
veNN circles

Viennese Connection

(…) ekspresyjna, wolna, choć bardzo rytmiczna i melodyjna, czasami maniakalna, zawsze grana z pasją i pełnią miłości, oddania…

Piotr Damasiewicz Viennese Connections to polsko-austriacki progresywny kwartet prowadzony przez trębacza i kompozytora Piotra Damasiewicza we współpracy z saksofonistą Krzysztofem Kasprzykiem, wszechstronnym w jazzie i klasyce wiedeńskim basistą Thomasem Stempkowskim oraz znakomitym austriackim perkusistą Alexem Yannilosem.

Muzyka kwartetu przywraca brzmienia jazzu lat 60. i 70., w których komponowane i wspólnie improwizowane partie miały równe miejsce, a energia między muzykami i słuchaczami podczas koncertu była kluczową częścią procesu tworzenia.

Powstanie zespołu było wynikiem spotkania muzyków w ramach cyklu koncertów Melomaniac Corner zorganizowanych przez Annę Moser we współpracy z Instytutem Polskim w Wiedniu. Pierwszy koncert składu odbył się w wiedeńskim klubie jazzowym Porgy & Bess w lutym 2019 r. Repertuar specjalnie na tę okazję napisał Piotr Damasiewicz. Członkowie zespołu czuli, że kolektyw ten to coś wyjątkowego, coś co warto kontynuować. Pojawił się pomysł wydania albumu. W maju 2019 materiał „Vienna Suite” został nagrany w renomowanym studiu Amann w Wiedniu, podczas sesji z udziałem publiczności. Album powstał w ramach nowej inicjatywy i wytwórni lidera Piotra Damasiewicza – L.A.S. listening and sounding. Winyl wiedeńskiej edycji L.A.S-u miał polską premierę w październiku 2020 r. Kwartet planuje europejską trasę koncertową w klubach i na festiwalach.

Skład

Piotr Damasiewicz – kompozycja, trąbka, głos
Krzysztof Kasprzyk – saksofon
Thomas Stempkowski – kontrabas
Alex Yannilos – perkusja

Dyskografia

Piotr Damasiewicz & Viennese Connections
Vienna Suite, L.A.S., 2020, CD/LP

Media o projekcie

polskaplyta-polskamuzyka.pl
www.jazzpress.pl

Zobacz / posłuchaj

Facebook
Bandcamp
Youtube

Viennese Connection
Viennese Connection

Solo

Co wpływa na solową działalność Piotra Damasiewicza?

Ludzie, przestrzenie, architektura, natura.
To indywidualne połączenie z ludźmi, relacja muzyk-publika.
Często 1 na 1, 1 na 2, 1 na 3…
Niekiedy 1 na 1 sam ze sobą
To koncerty, ale przede wszystkim spotkania.
Spotkania ze sobą, ale na pewno spotkania w intymnym wymiarze z publicznością – ludźmi.
Solo to najbardziej czyste intencjonalnie działania.
Ich prostota i bezpośredniość jest największą zaletą.
Solo są pod tym względem wyjątkowe i unikatowe.
Świadomość intencji – dzielenia się emocjami – wartościami-czymś ulotnym – jest w pełni znajoma i obiektywna.
Rodzi zaufanie, i z zaufania wynika.
Jeden artysta, jedna wizja, przekaz bezpośredni.

Wstępny podział działań wiadomego wejścia w:

Przestrzenie – miejsca – i tworzenie konceptu.
Często jest to po prostu interakcja tu i teraz.
Architektura
———Urbanum
Mosty
Ulica
Bunkry
Silosy
Stare budynki
Hole
———Sakrum
Mosty
Świątynie
W tym klasztorne dziedzińce
Katakumby
Nawy
———Konteksty
Galerie
Kopalnie
Sale koncertowe w tym teatralne i inne
Pracownie artystyczne – początki w ASP podczas pracy młodych adeptów sztuki
Natura
————Otwarta przestrzeń
Kaniony
Hale
Las
Brzeg morza
Otwarte morze

Solo
Solo